و ياد كنيد منت خداى را بر خود * ( إِذْ كُنْتُمْ ) * چون بوديد * ( قَلِيلًا ) * اندكى از روى عدد و عدد * ( فَكَثَّرَكُمْ ) * پس بسيار گردانيد شما را به آنكه بركت كرد در اموال و اولاد شما مرويست كه مدين بن ابراهيم دختر لوط عليه السّلام را بخواست حقتعالى ايشان را فرزند بسيار داد و توانگر گردانيد و شعيب اين نعمت را به ياد ايشان داد و فرمود * ( وَانْظُرُوا ) * و بنگريد كه * ( كَيْفَ كانَ ) * چگونه بود * ( عاقِبَةُ الْمُفْسِدِينَ ) * آخر كار تباه كاران از امم گذشته كه قوم نوح و عاد و ثمود و قوم لوط بودند و از آنعبرت گيريد و در روايتى آمده كه بعضى از اهل مدين بشعيب ايمان آوردند و جمعى ديگر انكار كردند و گفتند كه قوت ماراست نه مؤمنان را پس حق با ما باشد و اگر حق با ايشان بودى بايستى كه توانگرى وسعت معاش ايشان را بودى از اينجهت شعيب توجه باهل ايمان كرد و گفت * ( وَإِنْ كانَ طائِفَةٌ مِنْكُمْ ) * و اگر چنانچه گروهى از شما * ( آمَنُوا ) * گرويده‌اند * ( بِالَّذِي أُرْسِلْتُ ) * به آن چيزى كه براستى فرستاده شده‌ام به آن * ( وَطائِفَةٌ ) * و گروه ديگر از معاندان و حاسدان * ( لَمْ يُؤْمِنُوا ) * نگرويده‌اند * ( فَاصْبِرُوا ) * پس صبر كنيد و شكيبايى ورزيد در طاعت الهى و جفاى قوم * ( حَتَّى يَحْكُمَ اللَّه بَيْنَنا ) * تا وقتى كه حكم كند خدا ميان ما و ايشان بنصرت اهل حق بر اهل باطل * ( وَهُوَ خَيْرُ الْحاكِمِينَ ) * و خداست كه بهترين حكمكنندگانست و در حكم او ميل و مداهنه نيست اينكلام وعد است مر مؤمنانرا و وعيد مر كافران را و گويند كه خطاب باهل كفر است و صير بمعنى تربص است يعنى اى كفار چون كه به نبوت من معترف نمى شويد و نه ميگرويد پس منتظر عذاب باشيد كه حقتعالى مبطلان را عنقريب مستأصل سازد و به عذاب ابدى رساند و اهل حق را نجات دهد و ببهشت جاودان در آورد و مؤيد اينست آيهء متصله بآيهء مذكوره الجزء التاسع من الاجزاء الثلاثين * ( قالَ ) * گفتند در جواب شعيب * ( الْمَلأُ الَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا ) * گروهى بزرگان كه سركشى كردند در پرستش خداى * ( مِنْ قَوْمِه ) * از قوم شعيب بعد از انكار دعوت * ( لَنُخْرِجَنَّكَ يا شُعَيْبُ ) * هر آينه بيرون كنيم ترا اى شعيب * ( وَالَّذِينَ آمَنُوا ) * و آنان را كه ايمان آورده‌اند * ( مَعَكَ ) * با تو * ( مِنْ قَرْيَتِنا ) * از ديه خود * ( أَوْ لَتَعُودُنَّ فِي مِلَّتِنا ) * يا عود كنيد در كيش ما كه كفر است يعنى ميان ما و شما يكى از اين دو امر خواهد بود يا اخراج شما از اين قريه يا عود شما در كفر شعيب اگر چه هرگز ملت ايشان نداشت چه بدلايل قاطعه و براهين ساطعه